:: JANUSZ ANTOSZCZYK MALARSTWO

Janusz
Antoszczyk
malarstwo

Galeria Willa

ul. Wólczańska 31

wernisaż: 17.10.2019, godz. 18.00

17.10.2019 - 01.12.2019

kurator: Dariusz Leśnikowski

 

„(…) wszystko u [Janusza Antoszczyka] rozgrywa się w ramach szczerze radosnego i wystarczająco oczyszczonego malarstwa, podejmującego do tego grę z wielką tradycją obrazowania. Antoszczyk stara się więc podlegać akademickiej dyscyplinie malarskich gatunków, lecz czyni to wobec niej przewrotnie. Jednak nie zrywa z dyscypliną, lecz ją transponuje. (…) Antoszczyk zdaje się zatem tworzyć portrety, które wszakże nikogo nie portretują, zaś sceny rodzajowe często pozbawione są właściwego im wyrazistego kontekstu, mieszając realia społeczno-polityczne z fantazyjnymi. Bywa to malarstwo też recytatywnym, pasożytniczym – jak powiedzieliby postmoderniści – procederem sprowadzania arcydzieł do zabawnej abstrakcji. Dama z łasiczką zamienia się w malarski kalambur, zaś na stole sekcyjnym malarz ułożył samego profesora Tulpa, chociaż tego nie możemy być pewni. Z kolei Nabuchodonozor – babiloński okrutnik – zatracił swe straszliwe oblicze i grozę moralnego upadku. Antoszczyk, oddalając się jak echo od pierwowzorów Leonarda da Vinci, Rembrandta czy Blake'a, lubi odwracać klasyczną formułę: cognitio clara maior est, quam obscura. Chętnie sięga po deformację, groteskę, zabawną kolorystykę i nonszalancki impast, mocno zamaszysty gest, konsekwentnie nasycając malarstwo wizualnym dowcipem i … różem. Chcieć lepiej zrozumieć te obrazy budzące estetyczną konfuzję (w sensie cognitio confusa) – gdyż nie jest to przecież malarstwo w typie abstrakcji geometrycznej, lecz narzucające nam trudne piękno poznania niewyraźnego, dźwięczące ożywczą, śmieszną symfonią jaskrawych barw w formalnym, płynnym, wibrującym bogactwie zmysłowości (ubertas aesthetica) – to zadumać się nad dziejowym sensem łacińskiego pojęcia ingenium. Słowo to oznacza zdolność umysłu do wglądu we wszelkie identyczności (niepowtarzalność, tożsamość i analogie) – z wyjątkiem samego dowcipu. Ten bowiem nieustannie trawestuje, przebiera się i pozostaje nieuchwytny, niedotykalny, bo sam chwyta, ignorując zawsze i wszędzie ontologiczne różnice. (…)

Mimo wrażenia spontanicznego rozmalowania i żywiołowości, w malarstwie Antoszczyka wyczuwamy niekiedy podobne wyrachowanie zimnego, ostrożnego analityka. Wprawdzie nie tworzy on teorii malarstwa, ale nie przestaje testować hipotezę ducha uwięzionego w maszynie, którą zakładała postkartezjańska teoria umysłu. Mimo wrażenia spontaniczności, ruchy jego pędzla są z góry przemyślane, zamierzone, pociągnięte z rozmysłem i niekiedy jakby wyrachowane. Dlatego można mu postawić pytanie: czy malarstwo jest dlań swobodną mową Ducha, czy tylko więzieniem dla wariacji dowcipu w ramach pewnej artystycznej konwencji? Charakter jego malarstwa sugeruje postawę otwartą – premedytację malarza-agnostyka, któremu bliska jest idea ingenium absconditum. Chociaż dowcip wizualny jest wyraźnie obecny w jego malarstwie, on woli doń nie przyznawać się. (…)

W utajonym życiu wyjątkowych i szczerych obrazów Antoszczyka (oczywiście szczerych w sensie retorycznym, a nie psychologicznym), (…), nie zwycięża ani tragedia, ani komedia, ani liryzm, ani farsa, lecz dziwactwo. To ono – ta wyrafinowana, zdyscyplinowana ożywcza dziwność czy inność (jako diatyposis) – dokonuje tu ostatecznego rozwiązania kwestii malarstwa”.

                                  

                                               dr Kazimierz Piotrowski, fragmenty tekstu do katalogu wystawy

 

Janusz Antoszczyk studiował w latach 1981-86 w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (obecnie Akademia Sztuk Pięknych im. Wł. Strzemińskiego) w Łodzi. Dyplom z zakresu projektowania ubioru i malarstwa.
Od 2003 roku profesor ASP w Łodzi. Prowadzi Pracownię Malarstwa i Rysunku na Wydziale Wzornictwa i Architektury Wnętrz.
Zajmuje się malarstwem, rysunkiem i grafiką warsztatową (sitodruk).
Miał 30 wystaw indywidualnych. Uczestniczył w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych w kraju i za granicą. Stypendysta Ministerstwa Kultury i Sztuki w 1987 roku.
Prace artysty w zbiorach instytucji i w kolekcjach prywatnych krajowych i zagranicznych.


łódź kreuje pion 95lat małe

Patronat medialny


TVP ŁÓDŹ RGB ART INFO - kolor
kalejdoskop Radio żak
Plaster łódzki_nowy Radio złote przeboje
retsat Rynek i Sztuka

Materiały z wernisażu





















:: POZOSTAŁE AKTUALNE WYSTAWY

Wystawa prac uczestników warsztatów fotograficznych

Galeria Bałucka

Stary Rynek 2

wernisaż: 10.10.2019, godz. 17.00

10.10.2019 - 03.11.2019

kurator: Marek Gajewski   Zapraszamy na wystawę prac siódmej edycji warsztatów fotograficznych pt. KSZTAŁT WYOBRAŻONEGO organizowanych przez Galerię. W poprzednich latach odbyły się warsztaty i ekspozycje zatytułowane: METAMORFOZY, OBIEKTYW-NIE, TAKI PEJZAŻ, ZIEMIA OBIECANA, ZWYCZAJNA CUDOWNOŚĆ, ODMIENNE STANY CODZIENNOŚCI. KSZTAŁT WYOBRAŻONEGO ...

asd

Wystawa w ramach 16. Międzynarodowego Triennale Tkaniny, Łódź 2019

Ośrodek Propagandy Sztuki

Park im. H.Sienkiewicza

wernisaż: performance w wykonaniu Kolektywu Elipsa 5.10.2019, godz. 17.00

05.10.2019 - 02.02.2020

Kuratorka: Janis Jefferies Współpraca: Monika Kowalczyk, CMWL Produkcja: Beata Bocian Projekt ekspozycji: Maja Pawlikowska Reżyseria światła: Artur Frątczak   Ogólnopolska Wystawa Tkaniny Unikatowej, odwołując się do tematu przewodniego 16. Międzynarodowego Triennale Tkaniny - Przekraczanie granic, prezentuje kolekcję dzieł pochodzących z arc...

asd

grafika

Galeria Re:Medium

Piotrkowska 113

wernisaż: 11 października 2019, godz. 18.00

11.10.2019 - 09.11.2019

kurator: Dariusz Leśnikowski   Prezentowana na ekspozycji twórczość graficzna z ostatnich lat Witolda Kalińskiego jest związana głównie z postacią ludzką. Zainteresowania autora oscylują wokół wizerunku człowieka, którego reprezentacja obrazowa na przestrzeni kilku dekad ewoluuje, zmienia się, ulega transformacji, uproszczeniu – jest metaforyczna...

asd